بايد هم‌چنان در پى دست يافتن به‌آب باشى ، و سپس اين دست يافتن تمامى ابعاد امكان عقلى و عادى و شرعى و صحى و مانند اين‌ها را شامل است . بنابراين اگر آب در دسترس شما است ولى مانع شرعى از استعمال آن داريد كه يا مباح نيست يا زيان دارد و يا جان انسان يا حيوانى در اثر تشنگى در خطر است ، و يا در عسر يا حرجيد ، و يااگراز آب استفاده كنيد وقت نماز مىگذرد يا هر مانع شرعى ديگر ، در تمامى اين موارد « فَلَمْ تَجِدُوا ماءً » بر شما صادق است ، و بالاخره معناى درست و عموميش اين است كه عذرى از وضو گرفتن يا غسل كردن داريد ، بنابراين اگر اكنون آب در دسترس شما هست ولى عذرى شرعى يا عرفى از استعمال آن داريد مشمول « فَلَمْ تَجِدُوا ماءً » هستيد ، اما اگر اكنون آب در دسترس شما نيست ولى تا آخر وقت به‌اندازه‌اى كه براى انجام نماز فرصتى بماند امكان شرعى دسترسى به‌آب مباح را داريد مشمول « فَلَمْ تَجِدُوا » نيستيد . مسأله‌ى 204 - اگر به‌هر وسيله‌اى دست‌يابى به‌آبى كه شايسته‌ى طهارت است داريد ، در صورتى كه عسر و حرج نداريد واجب است در تهيه‌ى آن بكوشيد . چه به‌اندازه‌ى يك تيررس باشد يا ده و حتى صدها تيررس كه تنها يافتن بدون عسر يا حرجِ آب موضوع حكم است ، و تنها احتمال عاقلانه‌اى كه تا پيش از آخر وقت قبل از آخر وقت نماز امكان دست يافتن به‌آب را در هر بعدى از ابعادش به‌شما مىدهد ، اين احتمال براى اين جستجو و صبر كردن كافى است « 1 » ، و اين جستجو در اختصاص خود مكلف نيست بلكه به‌هر وسيله‌ى ممكن و مشروعى واجب است . مسأله‌ى 205 - اگر اكنون استعمال آب براى شما زيان آور است ، ولى مىتوانيد تا آخر وقت به‌اندازه‌اى كه وقت كافى براى نمازتان بماند اين حالت زيانبار را بر طرف سازيد ، واجب است براى رفع اين مانع كوشش كنيد ، كه اين معالجه هم در اصلش بر شما واجب است و هم براى انجام طهارت نماز . مسأله‌ى 206 - چون « فَتَيَمَّمُوا صَعيداً طَيِّباً » پس از « فَلَمْ تَجِدُوا ماءً » تيمم را واجب

--> ( 1 ) - آقاى منتظرى هم به آن فتوا مىدهند